Τα «εργατικά ατυχήματα» είναι εργοδοτικά εγκλήματα Να τελειώνουμε με το καθεστώς εργολαβιών και την πολιτική του κέρδους

Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων - Συλλογικοτήτων

Άλλο ένα σοβαρό εργατικό «ατύχημα» σημειώθηκε τη Δευτέρα 6 Απρίλη στις Βιομηχανικές Εγκαταστάσεις Ασπροπύργου (ΒΕΑ) της Helleniq Energy, όταν κατά τη διάρκεια εργασιών ανύψωσης βαρέος φορτίου, τραυματίστηκε πολύ σοβαρά εργαζόμενος εργολαβικού συνεργείου της εταιρείας Anelixis με συντριπτικό κάταγμα μηριαίου, ενώ δεύτερος εργαζόμενος τραυματίστηκε στο κεφάλι. Το περιστατικό έρχεται να προστεθεί σε μια μακρά αλυσίδα εργατικών ατυχημάτων στα διυλιστήρια, που επιβεβαιώνουν ότι η ασφάλεια των εργαζομένων θυσιάζεται συστηματικά στο βωμό της παραγωγικότητας και της κερδοφορίας. Πρόκειται για ένα ακόμη επεισόδιο στη διαρκή κλιμάκωση της εργοδοτικής αυθαιρεσίας και της πολιτικής που αντιμετωπίζει την ασφάλεια των εργαζομένων ως κόστος.

Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες συνέβη το ατύχημα γεννούν κρίσιμα ερωτήματα για την τήρηση βασικών κανόνων ασφαλείας γύρω από τις άδειες ανύψωσης φορτίου, την πιστοποίηση εξοπλισμού, τη σωστή πρόσδεση, την παρουσία παρατηρητή ασφαλείας, την απαγόρευση διέλευσης κάτω από ανυψωμένα φορτία. Όμως το πραγματικό ζήτημα δεν εξαντλείται σε διαδικαστικές παραλείψεις. Το πρόβλημα είναι η ίδια η οργάνωση της εργασίας που επιβάλλει η εργοδοσία, την εντατικοποίηση, την πίεση χρόνου, το ελλιπές προσωπικό, τα 12ωρα, και κυρίως τη γενικευμένη χρήση εργολαβικών εργαζομένων χωρίς ουσιαστική προστασία.

Το καθεστώς των εργολαβιών στα διυλιστήρια και συνολικά στη βιομηχανία αποτελεί στρατηγική επιλογή κεφαλαίου και κυβερνήσεων. Δημιουργεί εργαζόμενους πολλών ταχυτήτων, διασπά τη συλλογική οργάνωση, μετακυλίει την ευθύνη και υποβαθμίζει συστηματικά την υγεία και ασφάλεια. Οι εργολαβικοί εργαζόμενοι δουλεύουν με τους χειρότερους όρους, τη μεγαλύτερη ανασφάλεια και αυξημένο κίνδυνο, ώστε να μειώνεται το κόστος για την εργοδοσία. Έτσι προετοιμάζεται το έδαφος για τα επόμενα «εργατικά ατυχήματα».

Δεν πρόκειται για αστοχίες! Είναι αποτέλεσμα της πολιτικής της απελευθέρωσης της ενέργειας, των ιδιωτικοποιήσεων, της ευελιξίας στην εργασία και της διάλυσης των συλλογικών δικαιωμάτων. Είναι η ίδια πολιτική που θεωρεί την ανθρώπινη ζωή μεταβλητή του κόστους παραγωγής. Όσο η παραγωγή οργανώνεται με κριτήριο την κερδοφορία των ενεργειακών ομίλων, τόσο οι εργαζόμενοι θα πληρώνουν με το σώμα τους και τη ζωή τους.

Η κατάσταση αυτή συνδέεται άμεσα με την υποστελέχωση κρίσιμων πόστων, την εντατικοποίηση και τα εξαντλητικά ωράρια, τη μεταφορά επικίνδυνων εργασιών σε εργολάβους, την έλλειψη ουσιαστικού ελέγχου υγείας και ασφάλειας, τη σιωπηρή πίεση «να τελειώσει γρήγορα η δουλειά» και την απουσία δικαιώματος άρνησης επικίνδυνης εργασίας.

Η ευθύνη βαραίνει συνολικά το πλαίσιο που διαμορφώνουν κυβέρνηση, εργοδοσία και η πολιτική που υπηρετεί την ανταγωνιστικότητα και τα κέρδη των ομίλων. Η ασφάλεια των εργαζομένων δεν μπορεί να συνυπάρξει με το μοντέλο της εργολαβοποίησης, της ελαστικής εργασίας και της διαρκούς πίεσης για παραγωγικότητα.

Απαιτούμε:

· Να διερευνηθεί πλήρως το ατύχημα και να αποδοθούν ευθύνες στην εργοδοσία και σε όλους τους υπεύθυνους.

· Κατάργηση του καθεστώτος εργολαβιών σε εργασίες πάγιου χαρακτήρα- Μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους με πλήρη δικαιώματα.

· Μαζικές προσλήψεις προσωπικού με πλήρη εκπαίδευση.

· Κατάργηση των εξαντλητικών ωραρίων και της εντατικοποίησης.

· Υποχρεωτική εφαρμογή αυστηρών μέτρων υγείας και ασφάλειας με ευθύνη της εργοδοσίας.

· Δικαίωμα διακοπής εργασιών από τους εργαζόμενους όταν δεν τηρούνται μέτρα ασφαλείας.

· Ενιαία δικαιώματα για μόνιμους και εργολαβικούς εργαζόμενους.

Απέναντι στον καθημερινό κίνδυνο, μόνη απάντηση είναι η συλλογική οργάνωση και η σύγκρουση με την πολιτική που μετατρέπει τους χώρους δουλειάς σε πεδία θυσίας. Οι εργαζόμενοι δεν είναι αναλώσιμοι. Δεν θα αποδεχτούμε να πληρώνουμε με αίμα την κερδοφορία των ενεργειακών ομίλων.

Να μπει τέλος στον εργασιακό μεσαίωνα των εργολαβιών

Να σταματήσει τώρα ο φόρος αίματος στους χώρους δουλειάς

Οι ζωές μας πάνω από τα κέρδη τους